Kiedy rodzice rozstają się… Rozwód rodziców

Kiedy rodzice się rozstają, przychodzi trudny czas nie tylko dla nich ale również dla dzieci. Jak przygotować się do rozwodu i jak o tej wrażliwej kwestii rozmawiać z dzieckiem? Niekiedy tak się układa w życiu, że rodzice podejmują decyzję o rozstaniu się. Jak przygotować dziecko i jak z nim o tym fakcie rozmawiać?

Dziecko, nawet bardzo małe, będąc częścią rodziny doświadcza tego wszystkiego, co się dzieje między rodzicami. Odczuwa emocje, jakie są w jego otoczeniu: napięcia, niepokoju, zdenerwowania. Dlatego warto jest od początku rozmawiać o tym z dzieckiem.Oczywiście nie oznacza to, że musi być na bieżąco informowane, co myślimy o całej sytuacji czy naszym partnerze. Ważne jest, żeby wiedziało, że to nie ono jest odpowiedzialne za kłótnie, sprzeczki itp. a konflikt dotyczy jedynie dorosłych.

Jak rozmawiać z dzieckiem?

Jeśli nie porozmawiamy otwarcie z dzieckiem, może ono poczuć się odpowiedzialne i winne temu, co się dzieje. Niesłychanie istotne jest zapewnienie dziecka o swojej miłości (dotyczy oczywiście obojga rodziców), chęci spędzania z nim czasu, potrzebie bliskości.

Należy rozmawiać z dzieckiem prostym językiem, dostosowanym do jego wieku i rozwoju. Używamy tylko takich słów, które są zrozumiałe dla dziecka. Powiedzmy dokładnie, co oznacza słowo „rozwód” i jak może zmienić się życie dziecka. Ważne jest powiedzenie gdzie będzie mieszkał, z kim, gdzie będzie chodził do przedszkola czy do szkoły. Mówmy tylko tyle, ile dziecko chce i może w danym momencie usłyszeć i zrozumieć. W odpowiednim dla siebie czasie wróci do ważnych dla niego pytań. Często pomocne – w rozmawianiu z dzieckiem o rozstaniu rodziców – są bajki terapeutyczne. Pozwalają one dziecku zobaczyć, że nie tylko ono znalazły się w takiej sytuacji, jak inni radzą sobie ze zmianą a rodzicom mogą ułatwić rozpoczęcie tematu.
Jeśli możliwe jest pozostanie dziecka w dotychczasowym miejscu – to łatwiej będzie mu przeżyć rozstanie rodziców. Im mniej zmian w jednym czasie, tym łatwiejszy proces adaptacyjny.

Co jeszcze można zrobić?

Warto dołożyć wszelkich starań, aby najtrudniejsze rozmowy, ewentualne sprzeczki czy kłótnie odbywały się poza dzieckiem. Dzieci bardzo intensywnie mogą przeżywać takie sytuacje, kiedy widzą rodziców w silnych emocjach, kłócących się, krzyczących. W tym momencie rzadko któreś z rodziców ma możliwość opanować swoje uczucia i spokojnie porozmawiać z dzieckiem. Dlatego dla dobra dziecka i naszego komfortu należy unikać takich trudnych momentów.

Jeśli w zachowaniu dziecka pojawiają się trudne zachowania albo objawy, które nas niepokoją – warto spotkać się z psychologiem. 

Trudności mogą dotyczyć takich zmian w zachowaniu jak: agresja, apatia, niepokój, moczenie się, niespokojny sen, wycofanie z zabaw z rówieśnikami i innych. Rozmowa o dziecku, jego zachowaniu pozwoli zobaczyć wyraźniej, co się z nim dzieje i czego może w tej sytuacji potrzebować.

Autor: Marta Bogusławska-Michniak
psycholog dziecięcy, psychoterapeuta. Prowadzi terapię dla dzieci w Pracowni Psychorozwoju w Warszawie


Komentarze

komentarze

PODZIEL SIĘ